Sun Heil Neckarsulm 1925r.

Imperator Truppenfahrrad 1941r.

Adler Herold 1937r.

Presto-Chemnitz Damenrad 1935r.

Stricker Damenrad 1926r.

Edeleweiss Damenrad 1937r.

BWB Orkan 1929r.

Patria - WKC

Adler Herold 1937r.
Presto-Chemnitz Damenrad 1935r

Dürkopp Truppenfahrrad 1936r.

P.W.U. Łucznik 

Firma WKC powstała w 1883 roku, w Solingen. Początkowo zajmowała się produkcją: broni, noży, maszyn do pisania oraz sprzętu fryzjerskiego.

Pod koniec lat 90. XIX wieku sprzedaż broni znacznie spadła. W okresie tym, fabryka WKC rozpoczęła produkcje rur bez szwu. Wraz ze wzrostem popularności rowerów, stała się liderem w branży komponentów rowerowych.

Pierwsze rowery pod nazwa “PATRIA” pojawiły się w katalogu WKC w 1898 roku. Wysoka jakość produktów przyczyniła się do sprzedaży ponad 100 000 rowerów rocznie.

Fabryka WKC produkowała również części dla innych firm z branży rowerowej, sprzedawane pod nazwą własną. W 1931 roku WKC wypuściła na rynek motocykle z silnikami dwusuwowymi.

Rower wyprodukowany przez fabrykę Hugo & Paul Vogt - Fahrradwerke z miejscowości Neckarsulm, słynącej z innej bardzo znanej fabryki NSU, prosperującej od roku 1893.

Rower Sun-Heil posiada ciekawą historię, ponieważ jest dokładną kopią rowerów marki NSU. W związku z plagiatem, firma Vogta przegrała sprawę w sądzie, po czym zaprzestała produkcji rowerów SUN. 

Według znawców rowery Sun-Heil zasługują na uznanie, gdyż po części tworzą historię fabryki NSU.

Firma założona przez Otto Shapela w Magdeburgu w latach 1890-1948r.

Rodzime miasto tej marki słynęło z wielu niewielkich firm produkujących rowery, część z nich przetrwała do dzisiaj.

Adlerwerke - H. Kleyer AG  była niemiecką firmą produkująca rowery, samochody, motocykle oraz różnego rodzaju maszyny.  Siedziba Adlerwerke mieściła się w Frankfurcie nad Menem. Powstała w 1880 roku dzięki Heinrichowi Kleyerowi.

Rowery miały być głównym produktem marki Adler, jednak już w 1901 roku opracowano  pierwszy motocykl tej marki. Po I wojnie światowej firma zatrudniała 10 000 pracowników w oddziałach w  dziesięciu innych miastach. Zaczęto produkować samochody, które cieszyły się dużą popularnością wśród Niemców.

W latach 30 fabryka Adlera wprowadziła nowatorskie rozwiązanie w produkcji rowerów, opracowując 3 biegową przekładnię "Adler 3-Gang".

Podczas II wojny światowej produkcję przestawiono na potrzeby wojska.

W 1944 roku podczas nalotów na Frankfurt, hale produkcyjne Adlerwerke zostały zniszczone praktycznie w 80%.

E&P Bielefeld- Brackwede - Fabryka rowerów prosperowała w latach 1926 do 1969. Rowery Stricker, którymi firma E&P handlowała od lat trzydziestych do pięćdziesiątych ubiegłego wieku charakteryzowały się innowacyjnymi rozwiązaniami technologicznymi w sposobie łączenia elementów ramy. Oprócz rowerów produkowano również kilka modeli motocykli. 

Firma E&P należała do grona niewielu producentów, którzy wysyłali swój asortyment bezpośrednio do klienta.

Przed II wojną światową Chemnitz było jednym z głównych ośrodków niemieckiego przemysłu transportowego. Georg Günther założył "Presto Werke Güenther & CO" w 1895 roku.

W tym samym czasie w mieście był tylko jeden inny producent rowerów Winklhofer Jaenicke. Od 1901 roku  firma eksperymentowała z motorowerami, a w 1907 roku wypuściła serię samochodów Delaheye na licencji francuskiej firmy.

Najlepszym okresem dla firmy Presto były lata 20 XX w. W 1939 roku Presto zatrudniało około 850 pracowników.  Niewiele niemieckich firm produkowało rowery w czasie wojny, przede wszystkim ze względu na niedobór materiałów. 

Presto zajmowało się głównie (jak inni) produkcją wojenną (wojskowe skrzynie biegów), ale do 1942 roku produkowano stale rowery na rynek cywilny. 

Firma zaprzestała produkcji 30 kwietnie 1943 roku, kiedy to zakłady Presto zostały zniszczone. Po wojnie podjęto próbę odbudowy firmy z około 30 pracownikami zatrudnionymi do produkcji rowerów.

Jednak bez skutku. 

Rowery Edelweiss produkowano w fabryce Paula Deckera w Wartenberg ( dzisiaj woj. lubuskie, powiat nowosolski - miejscowość Otyń).

Firma prosperowała  w latach 1896 - 1945 roku. 

W czasie II wojny światowej w "otyńskich" zakładach rowerowych pracowali francuscy i radzieccy jeńcy wojenni, a po roku 1944 powstańcy warszawscy.  Wartenberg (Otyń), 14 lutego 1945 roku został zajęty bez walk przez armię radziecką. Podczas zajmowania miasta, Rosjanie zrabowali i spalili fabrykę rowerów (Deckerfabrik).

Odebranie po wojnie Otyniowi tytułu miasta znacznie zmniejszyło jego rolę w gospodarce regionu, a po zakładach rowerowych Paula Deckera nie pozostał żaden ślad.

Bernhard Wedler, właściciel wrocławskiej fabryki "BWB".

Produkował rowery już od 1901r.

Fabryka oprócz produkcji takich modeli jak Orkan, Renoma,  Brillant, Berwed czy Stahlard, posiadała  w ofercie akcesoria  i części rowerowe  znanych marek. Zakłady produkcyjne mieściły się w przedwojennym Wrocławiu przy Tauentzine strasse 35

Oferowano również rowery transportowe, wyposażone w dodatkowy duży bagażnik przedni, oraz wzmocnioną ramę  konstrukcyjną. Rowery te cieszyły się ogromnym powodzeniem wśród przedsiębiorców i sklepikarzy. Prezentowany model  pojawia się w katalogach firmy "BWB" już w 1926r.

Marka ciesząca się znakomitą opinią, wytwórca najlepszych rowerów i części rowerowych.

Firma była obecna na rynku od końca XIX wieku do późnych lat 50tych. Firma Durkopp-Werke z siedzibą w Bielefeld prowadziła wielostronną działalność. Produkowali oprócz rowerów, motocykle, skutery, samochody i broń.

Do tej pory jest to widący producent maszyn do szycia. Po śmierci założyciela firmy Nicolasa Durkoppa w latach 20-tych firma przybrała nazwę Durkoppwerke AG.

Fabryka Broni w Radomiu rozpoczęła działalność w 1925 roku koncentrując się na produkcji uzbrojenia.

Od 1929 roku „F.B – Radom” wchodzącej w skład Państwowych Wytwórni Uzbrojenia rozpoczęła wytwarzanie rowerów.

Fabryka wykonywała samodzielnie wszystkie elementy składowe. Radomskie rowery sprzedawano pod markę „Łucznik” i „Łucznik Extra”. Podstawowym kolorem ramy był czarny, można było zamówić jeden z dodatkowych kolorów np. zielony albo chabrowy

IMG_Rower2.jpg
IMG_Rower7.jpg
IMG_Rower1.jpg
IMG_Rower5.jpg
IMG_Rower6.jpg
IMG_Rower4.jpg
IMG_Rower9.jpg
IMG_Rower10.jpg

Sportowy rower szosowy 

Sportowy rower szosowy z lat 30-tych. Tego typu rowery produkowano w PWU w Radomiu. Rower jak na tamte czasy bardzo lekki, rama została wykonana z rur ciągnionych i dodatkowo wzmacniana. Warto zwrócić uwagę na oryginalne drewniane obręcze kół (26 cali), skórzane sportowe siodełko oraz kierownicę typu wyścigowego. Zachowane resztki oryginalnego lakieru z biało-czerwoną flagą.

Początki polskiego kolarstwa sięgają jeszcze XIX wieku, kiedy to Towarzystwo Gimnastyczne „Sokół” zakupiło pierwszy rower, ale tak naprawdę od 1920 roku nastąpił dynamiczny rozwój dyscypliny.

27 czerwca 1920 roku na warszawskich Dynasach w siedzibie Warszawskiego Towarzystwa Cyklistów około dwustu przedstawicieli zrzeszeń i klubów powołało Związek Polskich Towarzystw Kolarskich, w 1938 roku zmienił on nazwę na Polski Związek Kolarski.

Pierwsze Mistrzostwa Rzeczypospolitej Polskiej w kolarstwie szosowym rozegrano na podwarszawskiej szosie Lubelskiej we wrześniu 1921 roku na dystansie 200 km. Zwycięstwo wywalczył niezmordowany Józef Lange. Przejechał on trasę wyścigu w czasie 7 godzin, 45 minut, 12 sekund i jako pierwszy Polak w historii przyodział czerwoną koszulkę z Białym Orłem na piersi. Tydzień później przy wypełnionych po brzegi trybunach toru na Dynasach w Warszawie, odbyły się pierwsze Mistrzostwa Polski w kolarstwie torowym. Na starcie lotnego sprintu stanęli wszyscy najlepsi kolarze z Polski, jednak to po licznych wyścigach eliminacyjnych, do finału dotarli dwaj przyjaciele z Warszawskiego Towarzystwa Cyklistów – Józef Lange i Franciszek Szymczyk.

Przez 100 lat istnienia Polskiego Związku Kolarskiego reprezentanci Polski wielokrotnie sięgali po najwyższe laury, zakładali tęczowe koszulki mistrzów świata, zdobywali medale olimpijskie.

IMG_Rower8.jpg